TAKEN BY FORCE FESTIVAL 2023

Evenement: Taken By Force festival
Plaats: De Herberg, Ommen (NL)
Datum: 25 november 2023

Wandelende metal encyclopedie Egbert Berenst zorgde weer voor een fraai programma op deze nieuwe editie van zijn Taken By Force festival. Liefhebbers van old school Nederlandse metal kwamen voornamelijk aan hun trekken. Niet alledaagse namen passeerden de revue en als klap op de vuurpijl kwamen er nostalgische gedachten bovendrijven tijdens uitsmijter Kevin Riddles' Baphomet. Plaats van handelen is De Herberg in Ommen, de perfecte locatie voor dit gezellige 'ons kent ons' metal gebeuren.

Van de namen op de bill kan je hart alleen maar sneller gaan kloppen als je van mijn leeftijd bent en dat is zestig jaar op de kop af. Op papier lijken de hoogtijdagen van de bands op de bill in een ver verleden te liggen, maar vandaag zal bewijs geleverd worden dat de waarheid heel anders ligt. Ze zijn doodgezwegen, maar springlevend, zo lijkt het.

Egbert opent zelf het festival met zijn nieuwe band Mismorium. Egbert is voor de gelegenheid gehuld in een soort van statige middeleeuws gewaad wat de epische muziek nog iets meer cachet geeft, maar die gaat na het eerste nummer al uit. De muziek is episch zoals gezegd en heeft een zware lading, alsof Opeth een donker nachtje heeft doorgehaald met Trouble. Zes nummers worden er ten gehore gebracht, waarbij de single "Sad Embrace" voor velen het meest in het oor springende nummer zal zijn. Hulde voor de drummer die nog midden in zijn tienerjaren zit, maar zich er kranig doorheen slaat vandaag.

Attila uit Amersfoort heeft onlangs een nieuw album uitgebracht, dat "Devil's Carnival" heet en zij beginnen hun optreden met het titelnummer van deze geweldige schijf. Het onnavolgbare gitaarwerk van Herbie Vanderloo wordt oerstrak ondersteunt door Arjan Michels op bas en Ton Holtewes op drums. De setlist vormt een mooi overzicht van oude en nieuwe nummers, waarbij het zwaartepunt ligt op de tracks van die nieuwe schijf. Ook grijpt de band terug naar hun rijke oeuvre uit het verleden. Een nummer als "Religion Kills" zal zijn kracht bijvoorbeeld nooit verliezen en is heden ten dage nog steeds een actueel onderwerp jammer genoeg.

Together kennen velen eigenlijk van hun vier tracker "Playing Games" en dat is nou precies het nummer waarmee ze hun krachtige set openen. De andere drie nummers zullen in het komende uur, dat ze op het podium staan, ook voorbij komen. Mooi zijn de herinneringen aan het Headbangersball Festival met Manowar en Acid in 1984, waar Together ook speelde, maar we zijn ondertussen bijna veertig jaar vooruit in de tijd. Together speelt een overtuigende en zeer krachtige set waarbij ze echt alles uit de kast halen. Na "Burn In Hell" komt de onvermijdelijke wederopstanding middels de DIO klassieker "Stand Up And Shout". De band is enorm gegroeid, sinds ik ze de laatste keer zag op het Very Eavy Festival in 2019. Voor velen denk ik wel een van de hoogtepunten of verrassing van de dag.

Turbo viel bij mij vroeger een beetje tussen de wal en het schip. De band was te heavy om het pop of rock muziek te noemen, maar had daar wel degelijk raakvlakken mee en die tijd ontdekte ik veel meer andere bands om ze goed te kunnen doorgronden. Nu ik ze weer een paar maal achter elkaar live heb gezien, kan ik concluderen dat hun muziek staat als een huis. De songs zijn waargebeurde verhaaltjes recht uit het leven gegrepen, veelal persoonlijke ontboezemingen van zanger Lain Barbier. Bijvoorbeeld "Snow Girl", dat handelt over de vriendin van Arnie Treffers, ook wel bekend als Long Tall Ernie, waar Lain wel stiekem een oogje op had. Ex-Vandenberg bassist Dick 'Motorhome' Kemper weet precies hoe hij het publiek aan de gang kan krijgen en in "Stone Free" speelt de band ook nog een cover van Jimi Hendrix. Mooi optreden van een band die velen misschien al lang vergeten waren maar die weer vers op het netvlies ligt na deze show.

Stash is een verhaal apart vandaag. Het is voor het eerst in twee en dertig jaar dat de band weer op het podium staat vandaag maar heel veel mensen zijn speciaal voor dit optreden op komen dagen. Bert Kivits, bekend van Emerald, achter de microfoon is mogelijk de grote magneet van de band. Wie de CD "A Matter Of Time" kent, weet dat er een hoge kwaliteit aan melodieuze hard rock en metal voor zijn kiezen gaat krijgen met de machtige stem van Bert als middelpunt. De hoge verwachtingen worden gehaald en overtroffen, want vanaf opener "By The Light" tot en met "Piece Of The Action" laat de band een mooi visitekaartje achter. Bert zingt het kippenvel op je armen omhoog en er zijn zelfs bordjes gemaakt door fans die tijdens het voorlaatste nummer "Hold On The Line" omhoog gehouden worden, dit tot grote vreugde van Kivits. Een extra vermelding wil ik niet nalaten voor gitarist Roel Nottrot, waar ik met open mond naar heb staan kijken en velen met mij. Een optreden om niet snel te vergeten.

Persoonlijk zag ik de naam Gilgamesj op de bill en wist dat we deze kant op zouden gaan. 48 Jaar na hun oprichting in 1975 hebben ze dit jaar hun debuut album uitgebracht. Ik zeg altijd maar beter laat dan nooit. Hun optreden is weergaloos zoals altijd. Openen doen ze traditioneel haast met "Muscle And Blood" van Hughes//Thrall en natuurlijk wordt het nieuwe album volop belicht vandaag. Naast de nieuwe nummers komt ook de Gamma klassieker "Voyager" nog voorbij. Ik moest op de CD enorm wennen aan "In My Dreams", maar in de live uitvoering klinkt het nummer een stuk overtuigender. "Lost Horizon" bevat een mooi instrumentaal gedeelte aan het einde en de nieuwe versie van "Daybreak" bezorgt me wederom kippenvel. Als bij het laatste nummer "Oppression" de beuk er nog een keer vol ingaat, komt het dak van De Herberg in Ommen even los en wordt het vakkundig opgetild. Hulde voor dit geweldig optreden en in deze vorm kunnen deze heren zeker nog jaren verder.

De knock out punch komt vanavond van Kevin Riddles' Baphomet, die ons een uurtje komt verblijden met de klassiekers van Angel Witch. Dat kan je gerust aan Kevin en z’n band toevertrouwen en zeker met een zanger als Tony Coldham (The Deep/Tytan/ex-Deep Machine) achter de microfoon krijgen de nummers een soortement van extra dimensie mee. Er wordt afgetrapt met "Sweet Danger" en uiteraard "Baphomet", waar de band zijn naam aan ontleent. Het meezingen gebeurt vanaf "Atlantis", waarna we via "White Witch" aanbelanden bij "Gorgon". Bij "Free Man" houdt iedereen even zijn adem in. Wat de band, en met name zanger Tony, hier presteert is niet met geen pen te beschrijven. Ze stijgen boven zichzelf uit en als dank van het publiek wordt de laatste hymne "Angel Witch" in zijn geheel meegezongen. Een prachtige afsluiter van een dag die gevuld was met nostalgische momenten. Volgend jaar zijn we er zeker weer bij, want Taken By Force geeft de oude rockers hun jeugd weer terug en daar mag Egbert best trots op zijn.

Verslag door Toine van Poorten & foto's: Rita van Poorten/www.metalmaidens.com

Back to Main Page